Bolesne miesiączkowanie (łac. dysmenorrhoea) to jedno z najczęstszych zaburzeń ginekologicznych u kobiet w wieku rozrodczym 30-70%. 

Objawia się silnym bólem w podbrzuszu, występującym na kilka dni przed menstruacją lub w jej trakcie. 

Może znacząco obniżać jakość życia i zdolność do codziennego funkcjonowania.

PODZIAŁ:

1. - Pierwotne (idiopatyczne) – pojawia się zwykle wkrótce po menarche, bez towarzyszących zmian patologicznych w narządzie rodnym. Jest związane z nadmierną produkcją prostaglandyn w endometrium, które powodują skurcze macicy i niedokrwienie.

2. - Wtórne – występuje później, często po 25. roku życia, i jest wynikiem chorób organicznych, takich jak:

   • - endometrioza,

   • - mięśniaki macicy,

   • - adenomioza,

   • - polipy endometrialne,

   • - -wady wrodzone macicy.

DIAGNOSTYKA:

Podstawą diagnostyki jest dokładny wywiad i badanie ginekologiczne. Należy zwrócić uwagę na:

• - wiek pacjentki w chwili pojawienia się objawów,

• - charakter i nasilenie bólu,

• - -towarzyszące objawy (np. obfite krwawienie, dyspareunia).

podejrzenie postaci wtórnej wykonuje się dodatkowe badania:

• - USG przezpochwowe – pozwala na ocenę narządu rodnego,

• - MRI miednicy mniejszej – w przypadkach wątpliwych (np. podejrzenie endometriozy),

• - histeroskopia/laparoskopia – diagnostyka inwazyjna w wybranych przypadkach.

LECZENIE:

Leczenie zależy od rodzaju dysmenorrhoei i nasilenia objawów:

• Farmakoterapia:

  • - niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibuprofen, ketoprofen – pierwsza linia leczenia,

  • - hormonalne środki antykoncepcyjne – hamują owulację i redukują produkcję prostaglandyn,

  • - leki przeciwbólowe (paracetamol, metamizol) – objawowo.

• Leczenie choroby podstawowej – w dysmenorrhoei wtórnej:

  • - leczenie endometriozy (farmakologiczne lub chirurgiczne),

  • - usunięcie mięśniaków lub polipów.

• Metody niefarmakologiczne:

  • - termoterapia (ciepłe okłady),

  • - techniki relaksacyjne, joga,

  • - suplementacja (magnez, witamina B1, omega-3),

  • - akupunktura